Anoreksja

Anoreksja

Anoreksja to jedna z chorób zaburzeń odżywiania, jest również zaburzeniem psychicznym. Istota w tej chorobie jest świadome zmniejszanie ilości przyjmowanych pokarmów, silne skoncentrowanie się na masie ciała. Jednostka ta charakteryzuje się lękiem przed przybieraniem na wadze.

Anoreksja – czym się charakteryzuje?

U osób chorujących na anoreksję stwierdza się niedożywienie, zmiany hormonalne, metaboliczne i zaburzenia funkcjonowania organizmu. Osoba chorująca ma zaburzony obraz własnego ciała; żyje w przekonaniu, że ma nadwagę. Chorzy na anoreksję obrazują perfekcjonizm w różnych dziedzinach swojego życia. Osoby te najczęściej charakteryzują się wysoką inteligencją; działaniom towarzyszy lęk przed niepowodzeniem, odrzuceniem. Mogą charakteryzować się skłonnością do przesadnej wrażliwości oraz wytrwałości.

Przyczyny i efekty anoreksji

Za jedną z głównych przyczyn anoreksji uważa się kult szczupłej sylwetki, który promowany jest w mediach. Wyniszczająca głodówka wywiera wpływ na psychikę człowieka. Niedożywienie powoduje zmiany w funkcjonowaniu mózgu. Człowiek taki unika kontaktów społecznych, z niechęcią uczestniczy w rodzinnych posiłkach. W anoreksji oprócz utraty tkanki tłuszczowej i mięśniowej występuje obniżenie ciśnienia krwi, bradykardia, zanik menstruacji, wypadanie włosów, osteoporoza, stany zapalne jelit, odwodnienie, zmęczenie i bezsenność.

Leczenie

Leczenie wiąże się z wolnym podnoszeniem wagi osoby chorej. Bardzo ważne są wizyty u psychiatry, psychoterapeuty, czy psychodietetyka. Psychiatra może przepisać leki, które eliminują lęki i depresję. W leczeniu terapii stosuje się wiele terapii jednocześnie. W skrajnych przypadkach stosuje się hospitalizację, tj. żywienie dojelitowe. Skuteczność lecznicza różni się w zależności od pacjenta. Bardzo niska waga powoduje, że organizm pacjenta jest osłabiony, pozbawiony witamin, mikroelementów.

Bardzo ważny jest wybrać odpowiedni moment na rozmowę – prowadząc ją słuchamy, a nie oceniamy. Leczenie na siłę nie ma sensu, chyba, że jest zagrożenie życia. Nie wolno osoby chorej oskarżać, naruszać jej prywatności, krytykować, czy bagatelizować objawy choroby. Należy rozmawiać, być szczerym, zbudować relację opartą na zaufaniu.

ZAPRASZAMY NA KONSULTACJE DIETETYCZNE